x

Lewiczyńska Pani

Pielgrzymi czują się tu jak w domu. Doceniali to miejsce królowie. Do Lewiczyna zaprasza sama Matka Boża Pocieszycielka Strapionych.
Między Grójcem a Białobrzegami, nad rzeką Kraską, leży Lewiczyn. Dziś to malutka miejscowość pełna owocowych sadów. Ale przed wiekami, za sprawą sanktuarium Matki Bożej Lewiczyńskiej Pocieszycielki Strapionych, był to jeden z najprężniejszych ośrodków religijnych w kraju. Król Zygmunt III Waza jedną monstrancję ofiarował Jasnej Górze, a drugą – właśnie Lewiczynowi. Jan III Sobieski po zwycięstwie pod Wiedniem przekazał tu bębny oraz materiały z namiotu tureckiego wezyra, którego fragment wszyto w jeden z ornatów.

Choć dzisiaj nikt nie porównuje tego sanktuarium z Częstochową, to wciąż cieszy się ono ogromnym zainteresowaniem. Na główne uroczystości 15 sierpnia przyjeżdża tu ponad 4000 wiernych, także z Warszawy czy Radomia.

– Uroczyście obchodzimy święta maryjne. W tym roku 8 września przyjedzie do nas ks. prałat Bronisław Piasecki, ostatni kapelan Prymasa Tysiąclecia, który przekaże nam stułę kard. Stefana Wyszyńskiego – mówi ks. proboszcz Andrzej Juńczyk.

– Przy sanktuarium działa dom pielgrzyma, który może przenocować 45 osób. Odbywają się także spotkania czy jednodniowe konferencje. Co roku mamy tu powiatowe dożynki z całego powiatu grójeckiego – chwali okolicę ks. proboszcz.

– Przyjeżdżają do nas pielgrzymki rowerowe. Coraz częściej pojawiają się u nas dzieci pierwszokomunijne. Przez naszą parafię w sierpniu przechodzi Warszawska Piesza Pielgrzymka Akademicka Grup „17”. Po Mszy Świętej polowej nasi parafianie serwują pielgrzymom obiad. W tym roku przygotowano 1500 porcji. Pielgrzymi wielokrotnie podkreślali, że w naszej parafii było im bardzo dobrze.

Nie może dziwić, że świątynia z najcenniejszym zabytkiem, jakim jest cudowny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, Pocieszycielki Strapionych, Pani Ziemi Grójeckiej, wciąż przyciąga. Został on sprowadzony do Lewiczyna w 1604 r. przez rodzinę Oborskich. Ustne przekazy ludowe przypominają starą wieść, że namalował go św. Łukasz Ewangelista. Zewnętrzna forma przypomina obraz Matki Bożej Salus Populi Romani z Bazyliki Santa Maria Maggiore w Rzymie, bardzo popularny na Mazowszu w XVII wieku.

Od samego początku wizerunek cieszył się tu czcią wiernych, a księgi podziękowań szybko zapełniały się kolejnymi przykładami cudów i łask.

– Wiemy, że błogosławiony marianin o. Stanisław Papczyński pielgrzymował po sanktuariach maryjnych Mazowsza. Zatrzymał się także w Lewiczynie. Przed cudownym wizerunkiem wymodlił łaskę uzdrowienia. Ten fakt był także podkreślany w jego procesie beatyfikacyjnym. Teraz staramy się o to, aby relikwie tego błogosławionego trafiły do naszego sanktuarium – podkreśla ks. proboszcz.
Przełomowym wydarzeniem była uroczystość koronacji obrazu.

– Ks. Makowski, proboszcz parafii w latach 1962-77, uporządkował teren wokół kościoła i doprowadził do koronacji. Papież Paweł VI sporządził dokument, na podstawie którego doszło do niej 10 sierpnia 1975 r. Uroczystości przewodniczył kard. Stefan Wyszyński, brał w niej udział także ówczesny biskup Krakowa Karol Wojtyła. W uroczystościach wzięły udział tysiące osób – zaznacza ks. proboszcz. – Już rozpoczęliśmy przygotowania do 40. rocznicy koronacji, która będzie miała miejsce w 2015 r. W maju 2015 r. odbędą się misje, przygotowujemy film DVD z koronacji z wywiadami z poszczególnymi proboszczami – dodaje.


Historia świątyni jest bogata i sięga 1310 r., kiedy plebanem lewiczyńskim był ks. Marcin. Tradycja ludowa przypomina o wojsku książęcym i odniesionym zwycięstwie nad wrogiem, które w podziękowaniu usypało wzgórze, na którym zbudowano kościół pod wezwaniem św. Wojciecha. W XIII w. wzniesiono tu drewnianą świątynię, która przetrwała 300 lat. Po trzech wiekach powstała druga, bardziej okazała, istniejąca do dziś. Jej budowę ukończono w 1608 r. Kościół to perełka z barokowym wyposażeniem, położona przy starym trakcie królewskim krakowsko-warszawskim. Jest zabytkiem klasy zerowej.

W tej parafii hasło „Bóg, Honor, Ojczyzna” ma swoje odzwierciedlenie.

– W czasach największego rozkwitu naszego sanktuarium był to także ośrodek patriotyczny. Niestety, zabory spowodowały, że miejsce przycichło – podkreśla ks. proboszcz.

Do tej pory możemy zobaczyć tu nogę od stołu, na którym Tadeusz Kościuszko kreślił plany obrony Warszawy. Jest także kilka tablic pamiątkowych.

Parafia liczy 2100 osób. Działają w niej m.in. ministranci, bractwo Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej i kółko różańcowe.

– Zawsze podkreślam, że parafian ukształtowała sama Matka Boża. Dzięki temu są chętni do pomocy, współpracy, angażują się w życie wspólnoty parafialnej, przyjmują pielgrzymów i sami wychodzą z nowymi inicjatywami – chwali parafian ks. Andrzej Juńczyk.

Ewelina Steczkowska
fot. Ewelina Steczkowska/Idziemy
Idziemy nr 34 (415), 25 sierpnia 2013 r.

.



Wstecz...
czwartek, 29 stycznia 2015

KOMENTARZE

Powołanie na miarę

Każdemu powołaniu we wspólnocie Kościoła powszechnego towarzyszy gdzieś jakieś drugie – bliźniacze
Więcej...

Stan wyczekiwania

Niełatwo być felietonistą, który chce opisywać rzeczywistość w kraju takim jak Polska
Więcej...

Bezmyślność u władzy

Komentarze Bronisława Komorowskiego i Ewy Kopacz do wypowiedzi Andrzeja Dudy pokazują ich zupełną niezdolność do myślenia w kategoriach polskiej racji stanu
Więcej...

Koniec propagandy sukcesu?

Z przestrzeni propagandowej niemal zniknęły zachwyty nad rzekomą wspaniałością III RP
Więcej...

Zmienić kościelny język?

Szukajmy nowych języków, ale niech będą to języki podpowiedziane przez Ducha Świętego
Więcej...

Literatura do odkurzenia

Chrześcijaństwo zastąpiła idea humanizmu, a zasady moralne – relatywizm
Więcej...

CO? Gdzie? Kiedy?

Facebook

Modlitwa w drodze

PORADY

Jeszcze o pieniądzach

Cathedraticum, czyli po polsku katedratyk, to nazwa pieniężnego daru, który duchowni i parafie składają na wsparcie biskupa i wszystkich dzieł i instytucji, jakim przewodzi.
Więcej...

Koniec ze spamem

Zmieniła się ustawa prawo telekomunikacyjne, która w praktyce wprowadziła zakaz uprawiania marketingu bezpośredniego – poprzez maile, telefony – bez uprzedniej zgody użytkownika.
Więcej...

Tańszy luksus

Niemiecka kuchnia to nie tylko kiełbaski, golonka i piwo, lecz także różne rodzaje klusek, gęste zupy, szparagi, pasty serowe i wiele innych potraw, charakterystycznych dla poszczególnych regionów.
Więcej...