23 października
środa
Marleny, Seweryna, Igi
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

O czym się mówi na Synodzie Biskupów dla Amazonii?

Ocena: 0
185

W czasie drugiej kongregacji generalnej Synodu Biskupów dla Amazonii mówiono m.in o konieczności docenienia kultury ludów tubylczych i potrzebie większej inkulturacji, o tym jak zanieść Jezusa w Eucharystii wspólnotom bez kapłana, o diakonacie kobiet oraz co zrobić, by nie było katolików pierwszej i drugiej klasy.

PAP/EPA/CLAUDIO PERI

Uczestnicy synodu mówili o aktualnych wyzwaniach, przed jakimi staje region Amazonii. Wymienili m.in. postępującą sekularyzację, obojętność religijną oraz szybkie i dynamiczne rozprzestrzenianie wspólnot zielonoświątkowych. W tym kontekście podkreślono, że Kościół musi bardziej postawić na świeckich. konsultować się z nimi i słuchać ich głosu. O znaczeniu laikatu mówiono także w perspektywie trudności w docieraniu kapłanów z sakramentami do wiernych. Podkreślono, że trzeba przejść od „Kościoła, który jedynie odwiedza” do „Kościoła, który jest obecny”. Chodzi więc o zmianę praktyki duszpasterskiej, ale, jak mówiono, by mogło się to dokonać, trzeba większego zaangażowania świeckich.

ZAANGAŻOWANIE NA RZECZ LUDNOŚCI TUBYLCZEJ

W swych wypowiedziach ojcowie synodalni przypomnieli m.in., że należy podjąć bardziej pogłębioną refleksję nad tubylczymi tradycjami. Podkreślono, że Kościół uznaje z dobrocią to wszystko, co nie jest związane z przesądami, i może być zharmonizowane z duchem liturgii. W tym kontekście postulowano zaczerpnięcie z doświadczenia wielu wspólnot, które posiadają inkulturowane celebracje niektórych sakramentów, jak np. chrztu, małżeństwa, czy kapłaństwa i rozciągnięcie ich (ad experimentum i zgodnie z rozeznaniem teologicznym, liturgicznym i duszpasterskim) w formie katolickiego rytu amazońskiego, by móc przeżywać i celebrować wiarę w Jezusa.

W wielu wystąpieniach wybrzmiały też działania zagrażające przetrwaniu plemion tubylczych w Amazonii. Mówiono m.in. konieczności większej ochrony zbiorników wodnych przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez międzynarodowe koncerny oraz o powszechnym łamaniu praw mieszkańców Amazonii. W perspektywie zachodzących na świecie zmian klimatycznych wybrzmiał postulat rezygnacji z paliw kopalnych szczególnie przez kraje najbardziej rozwinięte, które w największej mierze odpowiadają za zanieczyszczenie klimatu.

O wielkim znaczeniu Synodu Biskupów dla interesów ludności tubylczej na całym świecie jest o tym przekonana sprawozdawczyni ONZ ds. praw narodów tubylczych Victoria Tauli-Corpuz. Jej własne doświadczenia z podroży w region Amazonki pokrywają się z tym, co zawiera dokument roboczy synodu. Coraz bardziej zagrożone warunki życia ludów tubylczych są podobne na całym świecie, stwierdziła przedstawicielka ONZ, która sama pochodzi z mniejszości Kankanaey-Igorot na Filipinach.

KATOLICY PIERWSZEJ I DRUGIEJ KLASY

Wielu ojców synodalnych poruszało kwestię formacji zarówno duchownych, jak i świeckich, uwzględniającej lokalną kulturę. Stawiali oni także pytanie, o to jaką rolę mogą odgrywać świeccy w dawaniu ewangelicznego świadectwa zgodnie ze swymi charyzmatami i powołaniem, które niekonicznie muszą być związane ze święceniami kapłańskimi. Wskazywali oni na konieczność pomocy mieszkańcom w obronie ich praw i ich terytoriów przed niszczącymi skutkami przemysłu wydobywczego, np. poprzez większą kontrolę nad działającymi w Amazonii przedsiębiorstwami w państwach, w których są one zarejestrowane. Mowa była o tym, że niszczenie środowiska naturalnego jest sprzeczne z wiarą chrześcijańską i że za jego ochronę odpowiedzialne są wszystkie kraje, zwłaszcza najbardziej uprzemysłowione. Wskazywano na potrzebę wypracowania nowego modelu rozwoju i postępu. Wyrażono przekonanie, że także Kościół można porównać do ekosystemu, któremu obecnie grozi „deforestacja kultury katolickiej”.

Mówiąc o dostępie mieszkańców Amazonii do sakramentów i propozycji ustanowienia nowych posług kościelnych, uczestnicy obrad synodalnych przestrzegli przed podziałem amazońskich wiernych na „katolików pierwszej i drugiej klasy - tych, którzy mogą uczestniczyć w Eucharystii i przyjąć Komunię św. i tych, którzy nie mogą” tego uczynić w każdą niedzielę. Zadali więc pytanie, „jak sprowadzić Jezusa w Eucharystii”, aby nie było katolików „drugiej klasy”, dodając, że pytanie to pochodzi od samych wspólnot pozbawionych Mszy św. i kierownictwa duchowego.

DIAKONAT KOBIET

Ojcowie synodalni podkreślili, że celibat jest wielkim darem dla Kościoła, jednak poproszono zarazem o podjęcie refleksji nad możliwością udzielania święceń kapłańskich zaangażowanym we wspólnoty żonatym mężczyznom, tzw. viri probati, ustalając czas trwania i obszar działania ich posługi. W obliczu pilnych wyzwań ewangelizacyjnych stojących przed Amazonią podkreślono konieczność docenienia życia konsekrowanego oraz większej promocji lokalnych powołań. Pojawiła się propozycja tworzenia wędrownych grup ewangelizacyjnych, działających na jakimś określonym terenie, w skład których wchodziłby zawsze kapłan lub stały diakon. Ojcowie synodalni wysunęli też propozycję możliwości udzielania diakonatu kobietom, by w ten sposób docenić ich powołanie i rolę w Kościele.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 23 października

Grzech nie powinien nad wami panować,
skoro nie jesteście poddani Prawu, lecz łasce.

Dziś w Kościele:
środa, XXIX tygodnia zwykłego 
+ wspomnienie św. Jana Kapistrana i św. Józefa Bilczewskiego (bp)
+ Czytania liturgiczne (rok C, I): Rz 6,12-18, Ps 124, Łk 12,39-48
+ Komentarz Bractwa Słowa Bożego do czytań

Po Anielskiej serii przypomnieliśmy Spotkania z Aniołami - seria I (co dzień nowy odcinek)

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY



Najczęściej czytane komentarze



Najwyżej oceniane artykuły

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -