21 maja
poniedziałek
Wiktora, Kryspina, Tymoteusza
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

W poszukiwaniu utraconej babci

Ocena: 0
1991

Myśl o śmierci ratuje nas przed złudzeniem, jakobyśmy byli panami czasu – powiedział ostatnio Franciszek.

fot. Kinga Karpati

Choć w spektaklu „Babcia mówi pa, pa” w warszawskim Teatrze Rampa nie ma odniesień do chrześcijańskiej wizji śmierci, nie przeczy jej on, za to – pewnie nieświadomie – rozwija zacytowaną myśl papieża.

Czas to temat przewodni przedstawienia skierowanego do dzieci powyżej siódmego roku życia. Punktem wyjścia jest śmierć babci, o której Krzysiowi rodzice nie potrafią powiedzieć. Chłopiec wyrusza więc na jej poszukiwania i trafia do niezwykłych krain: samotnych zabawek, wiecznych dzieci i mitycznych stworzeń. Zaczyna się od niedokończonej baśni napisanej przez babcię – z „do zapisania przestrzenią”, jak słyszymy w jednej z piosenek. Czym Krzyś ją wypełni? Odchodząc, babcia zostawiła też wnukowi Anioła Stróża – głos, który go do niej prowadzi. Po drodze chłopiec spotyka porzucone zabawki. Sceny z udziałem podróbki Barbie (doskonała Kamila Boruta!), zdezelowanego Pierrota (genialna rola Mateusza Trzmiela!), Misia bez ucha, Owieczki z Zakopanego czy gadającej zabawki powtarzającej w kółko: „Świetnie! Spróbuj jeszcze raz” – to niewątpliwy hit spektaklu.

Przemijanie prowadzące do śmierci jest trudne do przyjęcia, ale jeszcze bardziej nieznośny jest zatrzymany czas. Jak przekonali się bohaterowie, którzy uwięzili go w szafie, bez niego pozostaje tylko nuda i gnuśność. Ostatnim miejscem, w którym gubi się Krzyś, jest kraina Pegazów. Ta część spektaklu jest najbardziej refleksyjna, różni się od żywiołowych dwóch wcześniejszych aktów. Jak podkreśla jeden z Pegazów, ludzie ich nie lubią, bo przypominają im upływający czas. Gdzie Krzyś odnajdzie babcię? O czym sobie powiedzą? Czy czas to rzeczywiście największy wróg? Spektakl wieńczy mądra refleksja o tym, jak nie pozwolić mu odebrać sobie najbliższych.

Multimedia – nieodłączny dziś element teatru – i tu znalazły zastosowanie. Prosta scenografia i korespondujące z nią kostiumy nie odciągają uwagi od meritum spektaklu. Niepotrzebnie jednak twórcy wprowadzają znane z kreskówek „podwójne kodowanie”, puszczając oko do dorosłych tekstami tylko dla nich. Zdecydowanie jednak spektakl godny jest polecenia!

 

Teatr Rampa w Warszawie. „Babcia mówi pa, pa”. Scenariusz: Agata Biziuk, Agnieszka Makowska. Reżyseria: Agata Biziuk. Premiera: 3 lutego

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Absolwentka polonistyki i dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim, mężatka, matka dwóch córek. W "Idziemy" opublikowała kilkaset reportaży i wywiadów.



Najczęściej czytane artykuły

SALON DZIENNIKARSKI



Najwyżej oceniane artykuły