18 czerwca
wtorek
Marka, Elzbiety
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Komentarze do czytań - Piątek - VII tydzień wielkanocny

582

Wspomnienie miłości Jezusa jest drogą do realizacji miłości ku Niemu i dla Niego. Bóg nie pragnie nam wypominać, ale okazywać Swoje miłosierdzie.

Tekst czytań

Fot. pixabay

komentarze Bractwa Słowa Bożego,
autor: ks. dr Leszek Rasztawicki

Pierwsze czytanie: Dz 25, 13-21

Nasze życie tworzy nie tylko teraźniejszość, ale również wspomnienie przeszłości, która aktualizuje się w obecnym czasie. Nie chodzi tylko o nostalgię i przywoływanie pewnych wydarzeń z przeszłości. Kościół jako wspólnota żyje obecnością Jezusa, który dokonał zbawienia człowieka i świata. To wspomnienie to nie tylko tradycja, z której wyrasta i bierze początek Kościół, ale żyjący Jezus, realny i obecny we wspólnocie. Duch Święty nieustannie ożywia wspólnotę swoimi darami, przypomina i uobecnia słowa i nauczanie Jezusa. Ta „pamięć i wspomnienie” Jezusa jest źródłem wierności Jego nauce i drogą do wypełnienia woli Boga w naszym życiu. Nie tylko wspominamy Jezusa, ale mamy żyć Jego słowem.

Święty Paweł żyje mocą Jezusa. Nieustannie wspomina Chrystusa, który za niego umarł, zmartwychwstał, a teraz siedzi po prawicy Ojca w chwale i wstawia się za wszystkimi. Jezus jest obecny i żywy w życiu świętego Pawła. Świat często nie dostrzega i rozumie Jego obecności, podobnie jak kiedyś wielcy w czasach Jezusa, prefekt rzymski Festus i i król żydowski Herod Agryppa II. Dla Pawła oskarżenie i przesłuchanie stają się okazją do dania świadectwa o żyjącym Jezusie. Nie jest to tylko przywołanie nauki i życia Jezusa, ale Jego obecność w Kościele i we wszystkich wierzących jego uczniach. Ta wiara i żywa obecność Jezusa daje moc przekonywania i wytrwałość w obliczu prześladowań.

Psalm responsoryjny: Ps 103,1b-2.11-12.19-20b 

Psalm 103 rozpoczyna się od „samozachęty” do uwielbienia Boga. Psalmista nie tyle zwraca uwagę na dziękczynienie Bogu skierowane na zewnątrz, co raczej zaprasza, aby wejść w głębie samego siebie. Wyraża to poprzez terminy „dusza moja” i „całe wnętrze moje”. Całym sobą należy wielbić święte imię Jego, nie zapominać o Jego dobrodziejstwach.

To wewnętrzne spotkanie jest drogą umocnienia i zaufania Bogu. Psalmista w sposób szczególny uwielbia Boga za Jego miłosierdzie, który uwalnia wnętrze człowieka od grzechu. Szczytowym owocem modlitwy jest kontemplacja obrazu Boga Ojca, który miłuje i lituje się nad swoimi dziećmi. Jest to dobry wstęp do modlitwy Pańskiej „Ojcze nasz …”.

Ewangelia: J 21,15-19

Słowa Jezusa – Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci? – na pewno przywołały wiele wspomnień z życia świętego Piotra. Przypominają chwile niewierności i słabości. Dobrze by było ich nie wspominać i wymazać ze świadomości. Nie o to jednak chyba chodzi Jezusowi. Nie zamierza wypominać Piotrowi jego lęków i niedoskonałości. Wspomnienie wydarzeń minionych jest ukazaniem niezgłębionego Bożego miłosierdzia. Pytanie staje się nie tyle wyrzutem, ale ogromną zachętą do przyjęcia daru Bożej miłości i dobroci. Święty Piotr teraz rozumie jasno, jak wiele otrzymał od Jezusa i jak On do końca go umiłował. Nie pozostaje nic innego, jak zapłonąć miłością do Jezusa i jeszcze bardziej Mu zaufać. Wspomnienie miłości Jezusa jest drogą do realizacji miłości ku Niemu i dla Niego. Bóg nie pragnie nam wypominać, ale okazywać Swoje miłosierdzie.

PODZIEL SIĘ:

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 17 czerwca

Poniedziałek, XI Tydzień zwykły
wspomnienie św. Brata Alberta Chmielowskiego
Twoje słowo jest pochodnią dla stóp moich, Panie,
i światłem na mojej ścieżce.

+ Czytania liturgiczne (rok B, II): Mt 5, 38-42
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)



Najwyżej oceniane artykuły

Blog - Ksiądz z Warszawskiego Blokowiska

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.



Newsletter