20 czerwca
czwartek
Diny, Bogny, Florentyny
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Komentarze do czytań - Sobota - IX tydzień zwykły - wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny

411

W niesamowicie piękny i subtelny sposób pieśń Anny z 1 Księgi Samuela podprowadza nas pod treść czytanego fragmentu z Ewangelii wg św. Łukasza.

Tekst czytań

Fot. pixabay

komentarze Bractwa Słowa Bożego,
autor: dr Mateusz Krawczyk

Pierwsze czytanie: Iz 61, 9-11

Biblia Hebrajska skupia się przede wszystkim na Bogu i na człowieku – na ich relacji. Będzie tam wiele form i gatunków, stylów literackich i myśli teologicznych i filozoficznych. Ale ponad tym wszystkim, a może lepiej powiedzieć: u podstaw, jest to tekst o Bogu i o człowieku. Jednak podczas gdy chrześcijanie, czytając Stary Testament, widzą siebie jako potomstwo Abrahamowe, Izrael nigdy nie dostrzegał innych ludów jako potomstwa obietnicy i wiary. Teksty Biblii Hebrajskiej mówią, patrząc oczyma Narodu Wybranego, o Bogu Izraela i o samym tylko Izraelu.

Czytanie z proroka Izajasza ukazuje wybranych, Naród Wybrany, wśród innych narodów – binarność świata zostaje podtrzymana. My i oni. Gdy teologia chrześcijańska czyta ten i podobne mu teksty widzi wybranie, za pierwszym pisarzem chrześcijańskim – św. Pawłem, w o wiele szerszej perspektywie. Każdy wierzący staje się częścią nowego Izraela, który nie będzie już ograniczony etnicznie. I my zatem jesteśmy włączeni w „szczep błogosławiony” dzięki wierze w Chrystusa. I my, niegdyś poganie, zostajemy przyodziani w szaty zbawienia i okryci płaszczem sprawiedliwości. Każdy bowiem został wybrany. Każdy człowiek został odkupiony.

Dlaczego więc wciąż dzielimy świat na „my i oni”?

Psalm responsoryjny: 1 Sm 2,1.4-5,6-7.8abcd

Po raz kolejny czytamy w liturgii nie-psalm jako psalm responsoryjny. Pieśń z 1 Księgi Samuela można i należy odczytywać jako hymn pochwalny na cześć Boga, który zbawia, Boga, który wymierza sprawiedliwość, który panuje nad wszystkim i może jedną myślą zmienić bieg losów ludzkich.

Jeśli jednak odczytamy ten hymn w jego kontekście, jeszcze inna myśl wysunie się z tych poetyckich słów na pierwszy plan. Otóż jest to pieśń wypowiedziana przez Annę, matkę Samuela, po tym jak chłopiec pozostał u Helego, by służyć Panu. O Annie, gdy modliła się i płakała, prosząc Boga o syna, myśleli, że jest pijana. A gdy wreszcie Pan dał jej syna, ona oddaje go Panu. Jaka w tym logika? Jaki w tym sens? – zapyta dzisiejszy świat, który niekiedy tak bardzo pragnie dziecka, że już nie Boga prosi, a tylko lekarzy i ich próbówki.

Niezrozumiała logika i niezrozumiały sens radości matki oddającej ukochanego, wymodlonego i wyczekiwanego syna, jeśli nie ujrzymy Boga takim, jakim jest – Panem życia i śmierci. Do Niego należy wszystko. Wiele jeszcze musimy odkryć z bogactwa zaufania Izraelitów Bogu, jakie przekazują nam teksty biblijne. Z tego skarbca właściwego spojrzenia na nasze życie i na naszą śmierć.

Ewangelia: Łk 2,41-51

W niesamowicie piękny i subtelny sposób pieśń Anny z 1 Księgi Samuela podprowadza nas pod treść czytanego fragmentu z Ewangelii wg św. Łukasza. Jeśli Anna zrozumiała, komu zawdzięcza syna i do kogo należy jego życie – wyśpiewała to w najpiękniejszych słowach, w których nie wyczytamy żalu za oddanym na służbę Panu Samuelem. Niejedna współczesna matka powiedziałaby – stracony, zmarnowany – jak o synu, który wybrał życie zakonne lub kapłaństwo. Nie Anna.

Łukasz ukazuje nam natomiast Maryję jako Matkę, która zgubiła Syna. I Matka, i Syn – pisani wielką literą, ale dojrzyjmy w tej scenie również po prostu matkę – zdejmijmy na chwilę Maryję z obrazów i z ikon i zobaczmy kobietę, która umiera z niepokoju, bo nie wie, gdzie się podział jej dwunastoletni chłopak. I choć to prosta egzegeza tej sceny, to zobaczmy w niej otuchę dla nas – nawet Matka Boga nie rozumie wszystkiego, a co dopiero my. Ale zrozumie. Jak Anna oddała swojego syna na służbę Panu, tak Maryja zwróciła swojego Syna Ojcu w niebie na Golgocie. Być może wtedy już rozumiała, że jest to ten jeden konkretny, historyczny moment, dzięki któremu sprawiedliwość się rozpleni i chwała Boża wobec wszystkich narodów, już nie tylko Izraela.

PODZIEL SIĘ:

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 20 czerwca

Czwartek, XI Tydzień zwykły
Dzień powszedni
Otrzymaliście Ducha przybrania za synów,
w którym wołamy: «Abba, Ojcze».

+ Czytania liturgiczne (rok B, II): Mt 6, 7-15
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)



Najwyżej oceniane artykuły

Blog - Ksiądz z Warszawskiego Blokowiska

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.



Newsletter