Siostra trędowatych

Dr Helena Pyz jest jedynym lekarzem w Jeevodaya. W dniach pracy przychodni przychodzi tu około 200 osób. Z pomocą medyczną udaje się również do kolonii dla trędowatych. Obsługuje przychodnie wyjazdowe w Tumgaon, około 80 km od Jeevodaya i Kuteli, ponad 200 km od ośrodka. W tej ostatniej miejscowości w ciągu dnia przyjmuje około 300 pacjentów. – Pomagam tylu osobom, ile przyjdzie – stwierdza krotko. – Jeśli nie dostaną pomocy, to mogą już nigdy nie przyjść.



DWA WORKI RYŻU

Ośrodek powstał w 1969 roku z inicjatywy ks. Adama Wiśniewskiego i Barbary Birczyńskiej, jako wotum za tysiąclecie chrześcijaństwa w Polsce, w oparciu o datki Polonii. Początkowo pomagali też pallotyni z prowincji niemieckiej i szwajcarskiej.

– Ludzie nie mieli pojęcia, co mogą wysłać do Indii, przecież to jeszcze nie był czas internetu czy telefonów komórkowych. Paczki szły trzy, sześć miesięcy, korespondencja sześć tygodni – opowiada dr Pyz.

Mimo licznych obowiązków ks. Adam odpisywał na listy ofiarodawców. Niestety, po jego śmierci nikt już nie prowadził korespondencji i w rezultacie ludzie powoli przestawali przysyłać fundusze. – Kiedy przyleciałam do Indii, zastałam w ośrodku dwa worki ryżu. Początkowo dostawałam najpotrzebniejsze towary na kredyt, ale trzeba było też opłacić rachunki, a nam brakowało pieniędzy – wspomina lekarka.

– W czasie wizyt w Polsce dr Pyz opowiadała w różnych parafiach o potrzebach ośrodka Jeevodaya. Członkinie Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, do którego należy lekarka, włączyły się w pomoc, organizując akcję „Adopcja serca”. Z czasem z tej inicjatywy powstał Sekretariat Misyjny Jeevodaya w Warszawie wspierający ośrodek – mówi Anna Sułkowska, kierownik sekretariatu. Ofiary materialne na cele ośrodka są bardzo ważne, choć – jak przyznaje dr Helena – bardzo cenne jest też wsparcie duchowe, moralne, w tym modlitwa.

– W Dniu Chorych na Trąd, w ostatnią niedzielę stycznia, modlimy się w katedrze warszawsko-praskiej. Co roku organizujemy także pielgrzymkę na Jasną Górę dla ofiarodawców ośrodka. Czujemy się wielką rodziną Jeevodaya – dodaje Anna Sułkowska.


OJCOWSKA OPIEKA

Dr Helena Pyz jest laureatką wielu nagród i wyróżnień. W 2005 roku otrzymała order Polonia Restituta. Jest m.in. damą orderu Ecce Homo, przyznawanego wybitnym działaczom społecznym, i laureatką wyróżnienia „Zasłużonemu – Polskie Towarzystwo Lekarskie”. Jednak najcenniejszym dla niej odznaczeniem jest przyznany przez dzieci Order Uśmiechu.

Do Instytutu Prymasowskiego wstąpiła w 1971 roku. Prymasa Tysiąclecia pamięta jeszcze z dzieciństwa, kiedy z całą rodziną chodziła do archikatedry warszawskiej na Triduum paschalne. – Będąc w Instytucie, widywałam naszego Ojca co miesiąc: na Mszach Świętych, dniach skupienia i rekolekcjach. Na jego ręce składałam też śluby. Te wszystkie najważniejsze momenty w moim życiu zachowam na zawsze w pamięci – wspomina dr Helena.

Sługa Boży kard. Stefan Wyszyński jest skutecznym patronem. Helena Pyz nieraz korzysta z jego wstawiennictwa. – Trzeciego sierpnia 1988 roku, w dniu urodzin prymasa, modliłam się krotko przy jego grobie, żeby pomógł mi uzyskać zgodę na wyjazd do Indii, jeśli mam tam pojechać – wspomina. – Tego dnia przyszły listy z zaproszeniem i potrzebnymi dokumentami. Kardynał miał duży wpływ na jej życie. Znajomość z Prymasem Tysiąclecia lekarka uważa za wielki dar Boży. – Bardzo chciałabym doczekać beatyfikacji kard. Wyszyńskiego – mówi – i o to prosiłam też nowego błogosławionego Jana Pawła II, kiedy byłam 1 maja na placu św. Piotra w Rzymie.

Rozmowa z dr Heleną Pyz została przeprowadzona podczas jej urlopu w Polsce, w siedzibie Sekretariatu Misyjnego Jeevodaya w Warszawie. Więcej informacji o ośrodku można znaleźć na stronie www.jeevodaya.org.


Ewelina Steczkowska
Idziemy nr 5 (334), 29 stycznia 2012 r.
fot. arch. Sekretariatu Misyjnego Jeevodaya
Wstecz...