30 maja
czwartek
Ferdynanda, Karola, Jana
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Izajasz: nie ma zbawienia poza Bogiem | święta motywacja

Ocena: 4.35
20009
Piętnowanie grzechu i złych postaw ma skłonić naród do pokuty, aby mógł dostąpić ocalenia, aby uniknąć zasłużonej kary: „Obmyjcie się, czyści bądźcie! Usuńcie zło uczynków waszych sprzed moich oczu! Przestańcie czynić zło! Zaprawiajcie się w dobrem! Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, w obronie wdowy stawajcie! Chodźcie i spór ze mną wiedźcie! – mówi Pan. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby czerwone jak purpura, staną się jak wełna. Jeżeli będziecie ulegli i posłuszni, dóbr ziemskich będziecie zażywać. Ale jeżeli się zatniecie w oporze, miecz was wytępi. Albowiem usta Pańskie to wyrzekły” (Iz 1,16-20).
 

ZBAWICIEL Z RODU DAWIDA

Izajasz prezentuje trzy ważne proroctwa mesjańskie. Teksty te czytamy w okresie adwentu, w czasie oczekiwania na narodziny zapowiedzianego Mesjasza. Proroctwa te zasługują na szczególną uwagę ze strony osób wierzących, które mogą na nie spojrzeć z perspektywy narodzenia Syna Bożego. Otóż Izajasz przedstawia te proroctwa w schemacie: pierwsze opisuje narodziny (Iz 7), drugie wyraża radość z Jego pojawienia się na świecie (Iz 9,1-6), a trzecie ukazuje obraz Jego panowania i zwiastuje królestwo pokoju (Iz 11,1-10). Teksty te tworzą niejako tryptyk mesjański.

Tłem dla dwóch pierwszych jest wojna syro-efraimska (735/734 r.). Był to moment krytyczny dla Jerozolimy, kiedy połączone wojska Syrii z władcą Resinem i Królestwo Izraela z władcą Pekachem oblegają Jerozolimę, usiłując ją zmusić do koalicji przeciw asyryjskiemu królowi Tilgat-Pileserowi. Król Achaz przygotował fortyfikację przeciw najeźdźcom i liczył na pomoc Tilgat-Pilsera. Wtedy Izajasz z rozkazu Bożego udaje się na spotkanie z królem Achazem, prosząc go o większą ufność Bogu niż tylko poleganie na własnych siłach i polityce międzynarodowej (Iz 7,1-25). Brak wiary króla i jego obłuda są powodem tego, że Bóg sam da mu znak. Wtedy Izajasz wygłasza słynny tekst mesjański: „Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel. Śmietanę i miód spożywać będzie, aż się nauczy odrzucać zło, a wybierać dobro” (Iz 7,14-15).

Drugi tekst zapowiada radość z wyzwolenia z ucisku. Dotyczy to uwolnienia ziem północnych Palestyny z niewoli asyryjskiej. Ale przede wszystkim jest połączona z radością narodzin Dziecka, którego tytuły i misje zapowiada Izajasz w drugiej wyroczni. Tekst ten nawiązuje do obietnicy Bożej danej królowi Dawidowi przez usta proroka Natana (por. 2Sam 7:14): „Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona” (Iz 9,5-6).

Tłem dla trzeciej wyroczni jest oblężenie Jerozolimy przez króla asyryjskiego Sannecheryba w 701 r. Wrogie wojska wycofały się, a Jerozolima ocalała. Radość ze szczęścia i pokoju, jakie przynosi narodzone Dziecię, jest opisane w tej właśnie wyroczni:

„I wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej Duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej. Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej. Nie będzie sądził z pozorów ni wyrokował według pogłosek, raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi. Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą społem i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na norze kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze. Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów” (Iz 11,1-10).

Realizacja tych tekstów mesjańskich przedstawiona jest w Ewangeliach Dzieciństwa: u św. Mateusza (1,22-23) i św. Łukasza (1,31-35). Prorok Izajasz słusznie nazywany jest ewangelistą Starego Testamentu (por. św. Hieronim, 347-420 po narodzeniu Chr.). Zechciejmy na nowo odczytać te teksty, przygotowując się na następne świętowanie narodzin Syna Bożego jako znaku miłości Boga, który jest Emmanuelem (Bogiem z nami) i przychodzi, aby nas zbawić.
 

ks. Leszek Rasztawicki
fot. ks. Henryk Zieliński/Idziemy

Idziemy nr 31 (412), 4 sierpnia 2013 r.

 

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 30 maja

Czwartek, VIII Tydzień wielkanocny
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

+ Czytania liturgiczne (rok B, II): Mk 14, 12-16. 22-26
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)



Najwyżej oceniane artykuły

Blog - Ksiądz z Warszawskiego Blokowiska

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.



Newsletter