11 grudnia
wtorek
Damazego, Waldemara, Daniela
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

List do Kościoła w Smyrnie

Ocena: 0
518

Największym wrogiem chrześcijan jest lęk, a wraz z nim ucieczka przed cierpieniem.

fot. ks. Henryk Zieliński/Idziemy

„Aniołowi Kościoła w Smyrnie napisz:
To mówi Pierwszy i Ostatni, który był
martwy, a ożył:
Znam twój ucisk i ubóstwo – ale ty jesteś
bogaty – i obelgę [rzuconą] przez tych, co
samych siebie nazywają Żydami,
ale nie są nimi, lecz synagogą szatana.
Przestań się lękać tego, co będziesz cierpiał.
Oto diabeł ma niektórych spośród was
wtrącić do więzienia,
abyście zostali poddani próbie,
a znosić będziecie ucisk przez dziesięć dni.
Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci
wieniec życia.
Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi
Duch do Kościołów.
Zwycięzcy śmierć druga na pewno nie
wyrządzi szkody”.

Ap 2,8-11

U schyłku II tysiąclecia przed Chrystusem potężna fala migracji ludności greckiej przejęła miasto, którego początki były znacznie starsze. Malowniczo położone nad Zatoką Smyrneńską, na półwyspie, który schodzi do Morza Egejskiego, cieszyło się opinią jednego z najpiękniejszych w starożytnym świecie. W VIII w. napłynęło nowe greckie plemię, znane jako Eolowie, i z tego okresu pochodzi gruby mur oraz pozostałości kilkuset domostw. Eolowie dali początek pięknej legendzie, która głosi, że w Smyrnie urodził się Homer, autor „Iliady” i „Odysei”, postrzeganych jako „Biblia pogańskiego świata”. Pod koniec VII w. w mieście liczącym kilka tysięcy mieszkańców powstała świątynia ku czci Ateny. Około 600 r. miasto podbili Lidyjczycy, jedno z lokalnych anatolijskich plemion.

 

Kwiat Azji

Kilkadziesiąt lat później, w 545 r., Smyrna padła łupem Persów, ich najazd zaś był tak niszczycielski, że gdy zostali pokonani przez Aleksandra Macedońskiego, mieszkańcy przenieśli się na zbocza góry Pagus. Legenda głosi, że stało się to na polecenie Aleksandra, który miał sen, a gdy bogini Nemezis wskazała inne miejsce, władca posłusznie wykonał jej życzenie. Budowę miasta podjął Lizymach, a kontynuowali ją, w duchu kultury hellenistycznej, jego następcy. Gdy z początkiem II w. przed Chrystusem przybyli Rzymianie, uszanowali dawne tradycje oraz wprowadzili własne. W 195 r., celem podtrzymania więzi z Rzymem i pozyskania sojuszników w zmaganiach z Seleucydami, wzniesiono świątynię dea Roma, bogini Rzymu. Kilkadziesiąt lat później mieszkańcy Smyrny zbuntowali się przeciw rzymskiej dominacji, co ściągnęło na nich dotkliwe represje, pomniejszenie statusu miasta i podporządkowanie go Efezowi. Odtąd byli już zawsze lojalni wobec Rzymu.

 

Czytaj dalej w e-wydaniu lub wydaniu papierowym
Idziemy nr 49 (687), 9 grudnia 2018 r.
Artykuł w całości ukaże się na stronie po 26 grudnia 2018 r.

 

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Profesor zwyczajny, laureat Nagrody Ratzingera, wykładowca Pisma Świętego na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie



Najczęściej czytane artykuły



Najwyżej oceniane artykuły



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -