26 marca
wtorek
Larysy, Emanyela, Teodora
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

O pomstę do nieba

Ocena: 4.94
1864

W zasadzie na każdej stronie Pisma Świętego spotyka się tę rzeczywistość, którą nazywamy grzechem. Jednak spośród całej gamy nieprawości, w której człowiek staje przeciw Bogu i Jego prawom, Biblia wskazuje na cztery szczególnie grzeszne postawy.

"Ewa płacząca nad zwłokami Abla", malowidło w Bazylice św. Mikołaja w Amsterdamie; fot. ks. Henryk Zieliński/Idziemy

Jako ciężkie wykroczenia świadczą one o jakimś wynaturzeniu grzeszącego, a przez swój ciężar gatunkowy wywołują sprzeciw natury i skrzywdzonego człowieka, docierający do Boga w formie skargi pełnej cierpienia. Właśnie te przewinienia Kościół w Katechizmie Kościoła Katolickiego, w numerze 1867, nazywa grzechami wołającymi o pomstę do nieba.

Pismo Święte wyraźnie wskazuje nieprawości nazwane grzechami wołającymi o pomstę do nieba:

1. Niewinnie przelana krew Abla, czyli grzech bratobójstwa lub też świadomego zabójstwa, jest pierwszym ze wskazanych grzechów, które przywołują skargę przed Bogiem: „Cóżeś uczynił? Krew brata twego głośno woła ku mnie z ziemi” (Rdz 4,10).

2. Skargę wołającą o pomstę do Boga stanowi grzech mieszkańców Sodomy i Gomory z czasów Abrahama: „Skarga na Sodomę i Gomorę głośno się rozlega, bo występki ich mieszkańców są bardzo ciężkie” (Rdz 18,20). „Mamy zamiar zniszczyć to miasto, ponieważ oskarżenie przeciw niemu do Pana tak się wzmogło, że Pan posłał nas, aby je zniszczyć” (Rdz 19,13). Odnosi się to do wszelkich grzechów nieczystych, w których człowiek, często publicznie, posuwa się do granic bezwstydu. W kategorię tego typu grzechów wpisują się m.in. różnego rodzaju akty homoseksualne.

3. Mianem grzechu wołającego o pomstę do nieba nazwana jest także krzywda wyrządzona osobom bezbronnym, zwłaszcza sierotom, wdowom i ubogim: „Nie będziesz krzywdził żadnej wdowy i sieroty. Jeślibyś ich skrzywdził i będą mi się skarżyli, usłyszę ich skargę, zapali się gniew mój” (Wj 22,20-23).

4. Tę listę grzechów dopełnia czyn, jakim jest odmowa należnej zapłaty za wykonaną pracę: „Nie będziesz niesprawiedliwie gnębił najemnika (…). Tegoż dnia oddasz mu zapłatę (…), by nie wzywał Pana przeciw tobie, a to by cię obciążało grzechem” (Pwt 24,14-15; Kpł 19,13). „Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk ich doszedł do uszu Pana Zastępów” (Jk 5,4).
 

Czytaj dalej w e-wydaniu lub wydaniu papierowym
Idziemy nr 11 (700), 17 marca 2019 r.
Artykuł w całości ukaże się na stronie po 31 marca 2019 r.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:
 

Najwyżej oceniane artykuły



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -