16 kwietnia
wtorek
Kseni, Cecylii, Bernardety
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Święty z Nowego Miasta

Ocena: 0
2134
– W obliczu kasaty podjął ideę odrodzenia życia zakonnego jako tzw. ukrytej formy życia, w oparciu o Ewangelię. Jezus i Matka Najświętsza też prowadzili życie ukryte. Dlatego zakładał zgromadzenia bezhabitowe, do których dobierał ludzi według różnych zawodów i stanów – mówi o. Gabriel Bartoszewski, kapucyn, postulator procesu beatyfikacyjnego o. Koźmińskiego. Te zgromadzenia niosły konkretną pomoc.

Dlaczego wymieniając największych polskich świętych
często zapomina się o bł. Honoracie Koźmińskim?

Tak zwane siostry fabryczne były wyznaczone do pracy w fabrykach, gdzie wykonywały pracę fizyczną, a swoim przykładem pokazywały innym moralny styl życia. Przypadek cudownego uzdrowienia jednej z sióstr z raka trzustki z przerzutami posłużył jako cud wymagany do beatyfikacji o. Koźmińskiego.

– Te właśnie zgromadzenia zakonne odegrały potem ogromną rolę w Polsce w okresie komunizmu – przypomina o. Bartoszewski.

Ojciec Koźmiński stał się prekursorem nowej formy życia konsekrowanego. Jak powiedział kard. Stefan Wyszyński: „to, co uderza w jego życiu, to owa cudowna zdolność przewidywania zdarzeń, odległego otwarcia Kościoła w dziedzinie apostolstwa. W Konstytucji Provida Mater Ecclesia wydanej przez papieża Piusa XII na temat instytutów zakonnych i świeckich można zauważyć wiele punktów zbieżnych z nastawieniem już zrealizowanym przez o. Honorata w odniesieniu do jego zgromadzeń”.

 

Pamiątki mówią

Nowe Miasto nad Pilicą to miejsce szczególnie związane z o. Honoratem. Tu po kasacie klasztoru w Zakroczymiu w 1892 r. przyszedł pieszo o. Koźmiński i tu mieszkał do śmierci w 1916 r. Obok klasztoru kapucynów w mieście znajdują się domy pięciu zgromadzeń żeńskich założonych przez o. Honorata: honoratek, niepokalanek, służek, sercanek, wspomożycielek dusz czyśćowych.

W klasztorze można obejrzeć konfesjonał w formie trzyczęściowej szafy, w którym spowiadał o. Honorat, zaprojektowany przez niego samego. Także osobiste rzeczy o. Honorata, które mówią wiele o błogosławionym, jak choćby pióro zakończone wyrzeźbionym wizerunkiem Matki Bożej. Zapisane starannym pismem kartki zeszytu w kratkę pokazują, jak przygotowywał się do kazań. Kiedy znajdował czas na pisanie – a zostawił 13 tomów pism i „Notatnik duchowy”? Zapiski pokazują, że był gigantem świętości i tytanem pracy. Na osobistej modlitwie spędzał po 4-6 godzin dziennie. Do północy w jego celi paliła się świeca, a na pierwsze modlitwy wstawał już o godz. 4 rano. W gablotach w muzeum znajduje się włosiennica o. Honorata, bo w intencji różnych dzieł podejmował liczne umartwienia. Nieraz pościł przez dziewięć dni o chlebie i wodzie. Żył bardzo ubogo, jego cela była najmniejsza w klasztorze, wyposażona w stół i parę desek.

Kapucyni wspólnoty nowomiejskiej w 1908 r. W środkowym rzędzie drugi z lewej o. Honorat

W kościele Kapucynów w Nowym Mieście po lewej stronie prezbiterium znajduje się sarkofag z doczesnymi szczątkami bł. Honorata. Po prawej – obraz Matki Bożej Częstochowskiej, przed którym modlił się o. Honorat, wielki Jej czciciel.

– Pani Jasnogórska była dla niego jak ikona jedności narodu, marzył, byśmy wszyscy mogli spotkać się przy niej. Ustanowiona na 26 sierpnia uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej to w dużej mierze zasługa o. Honorata, który był promotorem powstania tej uroczystości – mówi o. Ryszard Gumkowski z klasztoru kapucynów w Nowym Mieście.

Ojciec Koźmiński był wybitnym patriotą. Należy do tych Polaków, którzy mieli największy wpływ na życie Kościoła i na życie społeczne w Polsce. Jego założenia, by każdy stan i każdy zawód uświęcał się w swoim środowisku, uprzedziły postanowienia Soboru Watykańskiego II. Dlaczego więc wymieniając największych polskich świętych często zapomina się o bł. Honoracie?

– Chyba dlatego, że on sam ciągle chciał być „ukryty” i o to się modlił. Zwłaszcza w początkach mariawityzmu ofiarował swoją sławę dożywotnią i pośmiertną, „byle się oni nawrócili” – mówi o. Bartoszewski. Te wielkie dzieła, które tworzył pod działaniem Ducha Świętego, mówią dziś za niego.


Zgromadzenia założone przez bł. Honorata wciąż istniejące, według kolejności powstania i działalności:

felicjanki – 1855 r. – opieka nad dziećmi i staruszkami; kapucynki – 1860 r. – modlitwa i ofiara w klauzurze; posłanniczki – 1874 r. – wychowanie chrześcijańskie dzieci i młodzieży; służki – 1878 – apostolstwo wśród ludu wiejskiego; serafitki – 1888 r. – praca wśród biednych i opuszczonych; franciszkanki – 1882 r. – posługa chorym; westiarki – 1882 r. – troska o szaty liturgiczne; sługi jezusa – 1884 r. – apostolat wśród służących; sercanki – 1885 r. – opieka nad dziećmi i praca w szkołach; imienia jezus – 1887 r. – praca wśród rękodzielniczek; honoratki – 1888 r. – apostolat wśród ludności robotniczej; obliczanki 1888 r. – apostolstwo wynagradzające; wspomożycielki 1889 r. – wspomaganie opuszczonych żyjących i zmarłych; niepokalanki – 1891 r. – apostolat wśród ludności miejskiej; doloryści – 1893r. – praca wśród młodzieży miejskiej; pocieszycielki – 1894 r. – apostolstwo dobrej książki i prasy; pasterzanki – 1895 r. – opieka nad dziewczętami moralnie zaniedbanymi

Irena Świerdzewska
fot. Irena Świerdzewska

Idziemy nr 41 (575), 9 października 2016 r.

 

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 16 kwietnia

Wtorek, III Tydzień wielkanocny
Ja jestem chlebem życia.
Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął.

+ Czytania liturgiczne (rok B, II): J 6, 30-35
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY

Co? Gdzie? Kiedy?
chcesz dodać swoje wydarzenie - napisz
Blisko nas
chcesz dodać swoją informację - napisz



Najczęściej czytane komentarze



Blog - Ksiądz z Warszawskiego Blokowiska

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.



Newsletter