29 września
czwartek
Michala, Gabriela, Rafala
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Wniebowzięta - nasza matka i wzór

Ocena: 0
585

Nie mamy relikwii Maryi, jak w przypadku innych świętych. - mówi ks. prof. Marek Chmielewski, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Mariologicznego, konsultor Komisji Maryjnej KEP, członek Papieskiej Międzynarodowej Akademii Maryjnej, rozmawia Radosław Molenda

fot. arch. ks. Marka Chmielewskiego

Jak formował się w Kościele dogmat o wniebowzięciu Matki Bożej?

Prawda o wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny z duszą i ciałem do nieba obecna była powszechnie w Kościele już od ogłoszenia dogmatu o Bożym macierzyństwie na soborze efeskim w 325 r. Natomiast w sposób uroczysty, jako obowiązujący dogmat, prawda ta została ogłoszona 1 listopada 1950 r. przez papieża Piusa XII w konstytucji apostolskiej „Munificentissimus Deus” (Nieskończenie hojny Bóg) – jako wynik licznych próśb biskupów z całego świata, które zostały przedłożone już poprzedniemu papieżowi Piusowi XI.

Nieprzypadkowa jest okoliczność ogłoszenia tego dogmatu w uroczystość Wszystkich Świętych. Jest to podkreślenie, że Maryja wniebowzięta jest Królową wszystkich świętych, pierwszą spośród nich uczestniczką zmartwychwstania Chrystusa.

 

Dlaczego uznawana przez Kościół od początku prawda stała się dogmatem tak późno?

Z punktu widzenia wiary czas nie ma znaczenia, można natomiast powiedzieć, że zadziałała w tym Opatrzność Boga i Jego nieskończona mądrość.

Istota tego dogmatu zawiera się w jego formule – fragmencie „Munificentissimus Deus”: „ogłaszamy, wyjaśniamy i określamy jako dogmat przez Boga objawiony, że Niepokalana Bogarodzica zawsze Dziewica Maryja, po zakończeniu biegu życia ziemskiego, została z ciałem i duszą wzięta do niebieskiej chwały”.

Wniebowzięcie Matki Boga to ostatni z czterech dogmatów maryjnych i jak dotąd ostatni z ogłoszonych przez Kościół. Był kulminacją, dopełnieniem trzech poprzednich, dotyczących Matki Bożej, i trzeba ten dogmat postrzegać w ścisłym powiązaniu z nimi, zwłaszcza z dogmatem o niepokalanym poczęciu Maryi, ogłoszonym 8 grudnia 1854 r. przez papieża bł. Piusa IX bullą „Ineffabilis Deus”.

Czytając wyżej wspomnianą formułę, zauważamy, że wyraźnie wybrzmiewają poprzednie trzy dogmaty maryjne: „niepokalana”, „Bogarodzica”, „zawsze Dziewica”.

 

Maryja „po zakończeniu ziemskiego życia została z ciałem i duszą wzięta do niebieskiej chwały”. Co to oznacza?

Maryja jest pierwszą uczestniczką zmartwychwstania. W pełni, przywrócona do życia, jest w niebie duszą i ciałem. W ten sposób jest zapowiedzią powszechnego zmartwychwstania, które będzie na końcu historii ludzkości, w wymiarze eschatologicznym, naszym udziałem. Jest modelem Kościoła, który znajdzie swoje spełnienie w wieczności, mając udział w zmartwychwstaniu Chrystusa. Wniebowzięta jest wzorem Kościoła chwalebnego, który ku niebieskiej chwale zdąża.

Aby w pełni zrozumieć dogmat o wniebowzięciu Maryi, trzeba wrócić do wcześniejszych dogmatów. „Maryja niepokalana” nie oznacza „uwolniona”, ale „wolna” od wszelkiego grzechu, także pierworodnego. Maryja nie podlega jego wpływowi. Dlaczego? Ponieważ została wybrana przez Boga do wyjątkowej roli Jego Matki! Jest niepokalanie poczęta nie przez swoją zasługę, ale to dzieło w Niej Trójcy Przenajświętszej.

Idąc dalej: Maryja, jako wolna od grzechu i jego następstw, nie podlegała także – podobnie jak Chrystus – konsekwencji grzechu pierworodnego, jaką był fizyczny rozkład ciała po śmierci i czyściec. Jako niepokalana od razu po śmierci została wzięta z ciałem i duszą do nieba i uczestniczy w jego chwale.

Jeśli się patrzy w ten sposób, dogmat, że „niepokalana” „Bogarodzica” „zawsze Dziewica” Maryja została wzięta do nieba z ciałem i duszą, staje się bardzo logiczny. Widać też, że dogmaty o niepokalanym poczęciu i wniebowzięciu Maryi spinają w jedną całość tajemnicę Maryi, obecną – jak głosi w 8 rozdziale konstytucja dogmatyczna „Lumen gentium” – w tajemnicy Chrystusa i Kościoła.

 

Co wiemy o tym, jak wyglądało wniebowzięcie Maryi?

Spośród czterech dogmatów maryjnych dwa – Boże macierzyństwo oraz to, że Maryja była i pozostała dziewicą – mają mocne uzasadnienie biblijne. Dwa pozostałe – niepokalane poczęcie Matki Bożej i Jej wniebowzięcie – takiego uzasadnienia w Biblii nie mają, jednak wynikają wprost z logiki Bożego objawienia, z całej teologii. Co równie ważne, wynikają z wiary Kościoła powszechnego, która była głoszona od początku Kościoła pierwszych chrześcijan. Pamiętajmy: dogmaty są „jedynie” urzędowym zatwierdzeniem tego, co Kościół głosił i w co wierzył już o wiele wcześniej. Również w apokryfach znajdziemy wiele przesłanek do wiary, którą potwierdzają dogmaty.

 

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Katolik, mąż, absolwent UW, dziennikarz i publicysta związany z "Idziemy” od pierwszego numeru tygodnika. Były redaktor naczelny portalu idziemy.pl. Członek Domowego Kościoła.
radoslaw.molenda@idziemy.com.pl

 

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 29 września

Czwartek, XXVI tydzień zwykły, święto świętych Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała
Błogosławcie Pana, wszyscy Jego aniołowie,
wszyscy słudzy, pełniący Jego wolę.

+ Czytania liturgiczne (rok C, II): J 1, 47-51
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY

Co? Gdzie? Kiedy?
chcesz dodać swoje wydarzenie - napisz

- Reklama -


Najwyżej oceniane artykuły

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.

POLACY POMAGAJĄ UKRAINIE

Polecane przez "Idziemy" inicjatywy pomocy
(chcesz dodać swoją inicjatywę - napisz)



Newsletter