Dlaczego akurat Ksiądz doświadcza spektakularnych znaków Bożej obecności i mocy, podczas gdy tylu katolików skarży się, że w ich życiu duchowym wieje nudą?
Bóg pragnie uzdrawiać każdego człowieka i czynić cuda w jego życiu. Ale istnieje duża różnica pomiędzy tym, że ktoś wierzy, że Bóg istnieje i nawet spełnia jakieś praktyki religijne, a zaufaniem Bogu i wejściem z Nim w prawdziwą intymną relację. Szatan też wie, że Bóg istnieje, i co z tego? Nauczyliśmy się traktować chrześcijaństwo jako zbiór rytuałów i tradycji. A Jezus mówi wyraźnie w Ewangelii: jeżeli uwierzycie, takie znaki będą wam towarzyszyć: będziecie uzdrawiać chorych, uwalniać od demonów, głosić w mocy Królestwo Boże. To trochę tak, jakby ktoś ci powiedział: Dam ci milion dolarów, a ty na to: E tam, daj mi dwa złote na przeżycie i święty spokój, to mi wystarczy.
Jak dokonać tego przeskoku od wiary schematycznej do wejścia z Bogiem w relację?
Kiedy tylko tego zapragniesz z całego serca, Bóg natychmiast cię odnajdzie. Prosta rzecz, jeśli chcesz spotkać Boga, musisz zdecydować, że priorytetem w twoim życiu będzie modlitwa. Ludzie mówią: nie mam czasu się modlić, bo mam dużo pracy. A ja odpowiadam: Powiedz prawdę, nie modlisz się, bo Bóg nie jest dla ciebie ważny. Zaniedbujemy w życiu te osoby, które nas niewiele obchodzą. Jeśli chcę na serio doświadczać Bożej mocy w życiu, to muszę postawić Boga na pierwszym miejscu. Kiedy modlitwa będzie dla ciebie najważniejszą czynnością w ciągu dnia, ważniejszą niż praca, niż fejs, przyjaciele, pasje, wtedy zacznie się wszystko zmieniać. Zaczniesz poznawać Boga, a On będzie objawiał się Tobie w fascynujący sposób! I druga rzecz: jeśli chcesz, by Bóg działał, zgódź się na próby wiary. Ludzie chcą, by Bóg działał cuda, ale tylko na ich warunkach świętego spokoju. Boją się ryzyka, tego, że będą musieli zmienić plany, bo Bóg jest pełen tajemnic i niespodzianek w realizowaniu planu, który ma dla ciebie. Bóg chce w tej próbie, którą dopuści, okazać ci swoją moc i potęgę. A my Mu wtedy mówimy: to ja dziękuję za Twoje cuda, ja chcę mieć spokój, życie łatwe i przyjemne. Niedawno rozmawiałem z dziewczyną, która pięknie śpiewa, wiązała z tym swoją przyszłość i nagle się okazało, że ma nowotwór krtani. Była zdruzgotana, ale powierzyła się z ufnością Bogu, oddała całkowicie Maryi swój głos i plany życiowe i zaczęła uwielbiać Boga w tej trudnej sytuacji. I rak zniknął, lekarze orzekli zdumieni, że jest całkowicie zdrowa.
|
Ale co z osobami, które modlą się naprawdę długo o jakąś łaskę i przez lata jej nie otrzymują?
Tu trzeba odróżnić dwie sprawy: jest wiele osób, które modlą się o coś latami, ale w głębi serca nie chcą żeby się coś zmieniło, boją się zmian. Kobiety uwikłane w toksyczne relacje, modlące się o rozwiązanie sytuacji, a tak naprawdę myślące: lepszy taki niż żaden. Ludzie proszący o uwolnienie z grzechu, w którym po prostu lubią tkwić, bo jest przyjemny i załatwia im jakieś nierozwiązane problemy emocjonalne. Ale rzeczywiście często jest tak, że człowiek prosi o coś na serio, a Bóg jakby zwleka. Dlaczego? Bo chce budować nasz charakter. Chce, żeby nasza determinacja i siła wiary wzrastały w tej walce z grzechem, byśmy do Niego zbliżali się przez nią jeszcze mocniej. Albo mogli później iść do innych i pocieszyć ich w walce: ja też długo walczyłem i teraz jestem wolny, Bóg zwycięży, ufaj. Bóg chce dać nam wszystko: uzdrowienie ran, uwolnienie z więzów grzechu, całe Królestwo Niebieskie, wszystkie jego bogactwa. Ale my musimy chcieć to przyjąć, stanąć przed Nim w pokorze i się uniżyć.
Pokora i uniżenie to bardzo niepopularne dziś słowa. Niejeden psycholog by powiedział, że to niezdrowe, bo obniża poczucie własnej wartości.
Pokora i uniżenie, do których zaprasza Bóg, nie mają nic wspólnego z dołującym samooskarżaniem się: jestem beznadziejny, nic mi nie wychodzi. To Szatan wciąż próbuje nam coś takiego wmówić. Chrześcijaństwo jest największym dowartościowaniem człowieka, jakie można sobie wyobrazić. Zawsze powtarzam penitentom: pamiętaj, „beznadziejny grzesznik” to nie jest twoje imię. Jesteś dzieckiem Boga, synem, córką Króla Wszechświata, obmytym w drogocennej krwi Jezusa! Masz całą moc Ojca Niebieskiego, aby żyć zwycięskim życiem w każdej chwili! Daj rękę Maryi, zaufaj Jej, a zobaczysz cuda na własne oczy!
***
Ks. Dominik Chmielewski SDB (1973) w młodości przez 15 lat trenował dalekowschodnie sztuki walki. W 2005 r. przyjął święcenia kapłańskie w Towarzystwie Salezjańskim. Od czterech lat pełni funkcję duszpasterza akademickiego na UKSW.
![]() | rozmawiała Iwona Żurek |