13 lipca
poniedziałek
Henryka, Kingi, Andrzeja
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Troska o innych

Ocena: 0
1207

Gdyby wiedział, że de Saint-Exupéry był w tym samolocie, nigdy by go nie zestrzelił.

fot . Yaroslav Blanter/praca własna/ Pommnik upamiętniający Antoine?a de Saint-Exupéry?ego

W wywiadzie opublikowanym w 2008 r. emerytowany dziennikarz sportowy Horst Rippert wyjaśnił, że to on w ostatnich miesiącach II wojny światowej latał niemieckim myśliwcem, który 31 lipca 1944 r. zestrzelił francuski samolot prowadzony przez Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, legendarnego autora „Małego księcia”.

De Saint-Exupéry ruszył z bazy lotniczej na północ od Korsyki w celu przeprowadzenia fotograficznej misji rozpoznawczej. Wkrótce francuski samolot został wykryty przez niemieckie radary. Horst Rippert otrzymał rozkaz wystartowania z bazy w Aix-les-Milles. Z łatwością zastrzelił francuski samolot. Widział, jak się zapala i wpada do wody. Nie dostrzegł, by pilot się ratował ze spadochronem. Kilka dni później, gdy dowiedział się o zaginięciu pisarza, pomyślał, że może samolot należał do autora, którego tak bardzo podziwiał.

Przez lata spekulowano, czy zniknięcie de Saint-Exupéry’ego było wynikiem walki powietrznej, wypadku, czy nawet samobójstwa. W 1998 r. rybak znalazł w sieci srebrną bransoletkę z nazwiskiem pisarza i jego żony. Kilka lat później wydobyto z morza wrak samolotu i zweryfikowano jego numer seryjny.

Podczas tego wydarzenia Rippert miał tylko 20 lat. „W czasie lotu nie widać kokpitu innego samolotu. To był jeden z moich 28 zestrzelonych samolotów. Nigdy nie celowałem do ludzi i powiem wam więcej: gdybym wiedział, że de Saint-Exupéry był w tym samolocie, nigdy bym go nie zestrzelił. W młodości wszyscy kochaliśmy jego książki. Jego praca obudziła w wielu z nas powołanie do latania” – wyznał.

Wojna w swej anonimowości jest okrutna. Ten przykład może również posłużyć w czasach pokoju, we wszystkich tych okazjach, kiedy postąpilibyśmy inaczej, gdybyśmy wiedzieli więcej o ludziach, którzy nas otaczają. Nie zawsze możemy zastanowić się nad wszystkimi konsekwencjami tego, co robimy, ponieważ zaplątalibyśmy się w niekończący się łańcuch skrupułów. Świat staje się bardziej przyjazny, gdy staramy się więcej myśleć o tych, których dotykają nasze działania.

Nasze środowisko z pewnością byłoby lepsze, gdybyśmy bardziej skupili się na twarzy każdego człowieka, gdybyśmy zdobyli większą wrażliwość na uczucia wszystkich. Nie chodzi o to, by za wszelką cenę zadowolić wszystkich, ponieważ nie jest to ani możliwe, ani często najlepsze, ale możemy sobie postanowić, by pomyśleć więcej o każdej osobie, aby nie powodować niesprawiedliwych lub niepotrzebnych szkód.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:
- Reklama -

Autor jest duchownym Prałatury Opus Dei w Warszawie

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 13 lipca

Poniedziałek, XV Tydzień zwykły
+ Wspomnienie świętych pustelników Andrzeja Świerada i Benedykta
Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien
+ Czytania liturgiczne (rok A, II): Iz 1,10-17; Ps 50,8-9.16b-17.21.23; Mt 10,34-11,1
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy


- Reklama -


Najwyżej oceniane artykuły

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -



Newsletter